سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

























من الغریب الی الحبیب

بسم الله الرحمن الرحیم

و اما بعد

یکی از شب های محرم بود. تلویزیون داشت مداحی و روضه پخش می کرد.

طبق معمول مادرم تا روضه رو شنید شروع کرد گریه کردن...کمی که آروم شد گفت حسین؟گفتم جانم

گفت حضرت مسلم رو دقیقا چطور شهید کردن؟

من شروع کردم به توضیح دادن.مادرم هم شروع کرد به گریه کردن...

من همش می خواستم ادامه ندم اما می گفت ادامه بده...

تا اینکه گفتم پیکر مطهر و بی سر حضرت مسلم رو از قلاب قصابی آویزون کردن...

آهی کشید گریش بیشتر شد...

ولی من بغضم رو فرو می خوردم.عادت ندارم جلوی مادرم گریه کنم.

خلاصه این شب نشینی من و مادرم شد یه جلسه ی روضه درست و حسابی.

مادرم گفت الحمدلله که گریه کن امام حسین شدیم...

بعد دستاش رو برد بالا و گفت: خدایا فرزندان من رو تا آخر نوکر حسین(ع) و سرباز امام زمان قرار بده.

من آمین گفتم.

بعد گفت یادمه وقتی دختر بچه بودم یه بار تو جلسه روضه انقدر گریه کردم که بی هوش شدم و ...

گریه رو از پدر و مادرهامون به ارث بردم...

چقدر سرمایه دار هستیم و غافل!

خدایا خودت بیدارمون کن.

همین.

یاحق


نوشته شده در یکشنبه 90/9/13ساعت 9:4 صبح توسط حسین محمدی نظرات ( ) |

 

بسم رب الحسین (ع)

سزاوار است که دوستداران و شیعیان اهلبیت به حکم عشق و وفایی که به خاندان پیامبر و ایمان و اعتقادی که به خدا و رسول دارند در نخستین دهه ی این ماه حالشان دگرگون گردد و یادآوری مصیبتهای جانگداز و جگرسوزی که در این روز ها برخاندان رسول وارد آمده است بر جان و دلشان غبار غم و بر روی رخسارشان گرد ماتم فروپاشد بلکه میسزد که در این روزها به خاطر این مصیبت ها باید مقداری از لذایذ زندگی را که از خوردن و نوشیدن و حتی خوابیدن و گفتن به دست می آید ترک نموده و خود را چنان مصیبت زده و ماتم دیده فرا نمایند که گویا مصیبت مرگ پدر یاداغ ماتم پسردیده اند

من (میرزا جواد آقا ملکی) خود برخی از فرزندان کوچک خود را دیده ام که در این روزها (دهه ی محرم) به نانی خام بسنده می کردند و از خوردن نان پرهیز میکردند و تا جایی که می دانم کسی به او نگفته بود که این کار را انجان دهد و گمان می کنم سرچشمه این کار دوستی باطنی او بود.

آری دوستداران اهلبیت علیهم السلام باید در این ده روز اینگونه باشند و اگرنتوانند در همه ی این ده روز اینگونه باشند دست کم بکوشند تا در دو روز نهم و دهم(تاسوعا و عاشورا) و شب یازدهم اینگونه باشند.

باید در روز تاسوعا، عاشورا و شب یازدهم نان خالی بخورد و در روز عاشورا تا عصر خوردن، آشامیدن و حتی سخن گفتن مکر آنکه لازم باشد و دیدار با برادران دینی را ترک کرده و آن روز را روز گریه و اندوه خود قرار دهد.

 نیز سزاوار است که در همه ی روزهای دهه ی نخستین به خواندن زیارت معروف عاشورا اهتمام ورزند .

(المراقبات، میرزا جواد ملکی تبریزی، اعمال ماه محرم)

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین(علیه السلام)

همین

یاحق

 


نوشته شده در چهارشنبه 90/9/2ساعت 9:42 صبح توسط حسین محمدی نظرات ( ) |


Design By : Pichak